1956 கல்லோயா படுகொலைகளும் துறைநீலாவணைத் தற்காப்புச் சமரும்; ஈழத்தமிழர் வரலாற்றின் முதல் திருப்புமுனை

1956 கல்லோயா படுகொலைகளும் துறைநீலாவணைத் தற்காப்புச் சமரும் ஈழத்தமிழர் வரலாற்றின் முதல் திருப்புமுனை இலங்கைத் தீவின் அரசியல் வரலாற்றில், தமிழ் மக்களுக்கு எதிராக நிகழ்த்தப்பட்ட வன்முறைகளும் அதற்கெதிரான தற்காப்புப் போராட்டங்களும் மிக நீண்ட பின்னணியைக் கொண்டவை.

அந்த வகையில், 1956 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் அரங்கேறிய கல்லோயா படுகொலைகளும், அதற்குப் பதிலடியாகத் துறைநீலாவணையில் தமிழர்கள் நடத்திய முதல் தற்காப்புத் தாக்குதலும் ஈழத்தமிழர் வரலாற்றின் மிக முக்கியமான திருப்புமுனைகளாகும்.

இது குறித்த விரிவான வரலாற்றுத் தொகுப்பு இதோ:

தனிச் சிங்களச் சட்டமும் காலிமுகத்திடல் சத்தியாக்கிரகமும் 1956 ஆம் ஆண்டு ஜூன் 5 ஆம் நாள், அப்போதைய பிரதமர் எஸ். டபிள்யூ. ஆர். டி. பண்டாரநாயக்க தலைமையிலான ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சி அரசு, நாடாளுமன்றத்தில் “தனிச் சிங்களச் சட்டத்தை” (Sinhala Only Act) கொண்டு வந்தது. தமிழ் மொழியின் உரிமையைப் பறிக்கும் இந்தச் சட்டத்திற்கு எதிராக, தந்தை எஸ். ஜே. வி. செல்வநாயகம் தலைமையிலான இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சி (பெடரல் கட்சி) தலைவர்களும் தொண்டர்களும் கொழும்பு காலிமுகத்திடலில் (Galle Face Green) அமைதியான முறையில் அறப்போர் நடத்தினர்.

ஆனால், இந்த அமைதியான சத்தியாக்கிரகிகள் மீது பேரினவாதக் காடையர்கள் காட்டுமிராண்டித்தனமான தாக்குதலைத் தொடுத்தனர். கொழும்பில் தொடங்கிய இந்த வன்முறைத் தீ, அடுத்த சில நாட்களில் நாட்டின் ஏனைய பகுதிகளுக்கும் திட்டமிட்டபடி பரப்பப்பட்டது. கல்லோயா பள்ளத்தாக்கின் திட்டமிட்ட குடியேற்றங்கள் 1949 ஆம் ஆண்டு ஆரம்பிக்கப்பட்ட கல்லோயா பண்முக அபிவிருத்தித் திட்டம். (Gal Oya Project) என்பது, தமிழர்களின் பாரம்பரிய தாயகப் பகுதியான மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தின் தென்பகுதியில் (தற்போதைய அம்பாறை மாவட்டம்) மேற்கொள்ளப்பட்ட ஒரு பாரிய குடியேற்றத் திட்டமாகும்.

காடுகளை அழித்து விவசாய நிலங்களை உருவாக்கி, நாட்டின் ஏனைய வெளிமாவட்டங்களில் இருந்து கொண்டு வரப்பட்ட பெரும்பான்மையின சிங்கள மக்கள் அங்கு மிக அதிகளவில் குடியேற்றப்பட்டனர். இந்தத் திட்டமிட்ட மக்கள்தொகை மாற்றமே, பிற்காலத்தில் அங்கு தமிழர்களுக்கு எதிரான வன்முறைகள் மிக எளிதாக அரங்கேற்றப்படுவதற்குக் களமமைத்துக் கொடுத்தது.

கல்லோயா தமிழினப் படுகொலைகள் (ஜூன் 11 – 16, 1956) கொழும்பில் தமிழர்கள் தாக்கப்பட்ட செய்தி பரவியதைத் தொடர்ந்து, ஜூன் 11 அன்று கல்லோயா பள்ளத்தாக்கில் மிக மோசமான இனவெறித் தாக்குதல்கள் வெடித்தன. கல்லோயா குடியேற்றத்திட்டச் சபையின் (Gal Oya Board) ஊழியர்களும், புதிய குடியேற்றவாசிகளும் ஆயுதங்களுடன் திரண்டனர். உள்ளூர் காவல் துறையினர் எந்தவித நடவடிக்கையும் எடுக்காமல் வேடிக்கை பார்க்க, காடையர்கள் அரச வண்டிகளில் ஏறித் தமிழ் குடியேற்றங்களை நோக்கிப் புறப்பட்டனர். இங்கினியாகலை போன்ற குடியேற்றத் திட்ட ஊர்களிலும், அதைச் சுற்றியுள்ள கரும்புத் தோட்டங்களிலும் வேலை செய்து கொண்டிருந்த நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட தமிழ் மக்கள் சிங்களக் காடையர்களினால் கத்திகளாலும், துப்பாக்கிகளாலும் கொடூரமான முறையில் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். பெண்களும் குழந்தைகளும் கூட இந்த வன்முறையில் இருந்து தப்பவில்லை.

வரலாற்று ஆய்வுகளின்படி, ஜூன் 11 முதல் 16 வரையிலான ஆறு நாட்களில் 150-க்கும் மேற்பட்ட தமிழர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். இதுவே சுதந்திர இலங்கையில் அரச இயந்திரத்தின் மறைமுக அனுசரணையுடன் தமிழர்களுக்கு எதிராக நடத்தப்பட்ட “முதலாவது இனப்படுகொலை” (First Anti-Tamil Riot) என ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

துறைநீலாவணைக் கிராமத்திற்குள் ஊடுருவல். கல்லோயா பள்ளத்தாக்கில் தமிழர்களை வேட்டையாடிய காடையர் கூட்டமும், அவர்களுக்குத் துணையாக நின்ற சில பாதுகாப்புப் படையினரும், மட்டக்களப்பின் எல்லையிலுள்ள ஏனைய தமிழ்க் கிராமங்களையும் அழிக்கும் நோக்கில் முன்னேறினர்.

அந்த வகையில், 1956 ஜூன் 13 புதன்கிழமை அன்று, அம்பாறை-மட்டக்களப்பு எல்லையிலுள்ள வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க துறைநீலாவணை கிராமத்திற்குள் ஆயுதமேந்திய சிங்களக் காடையர்களும் இராணுவத்தினரும் அத்துமீறி நுழைய முற்பட்டனர். ஈழத்தமிழர்களின் முதலாவது தற்காப்புத் தாக்குதல். தங்கள் கிராமத்திற்கும், உறவுகளுக்கும் பேரபாயம் சூழ்ந்துள்ளதை உணர்ந்த துறைநீலாவணை கிராமத்துத் தமிழ் இளைஞர்களும் வீரமறவர்களும் வீதிக்கு வந்தனர்.

ஆயுத பலத்துடன் வந்த வன்முறையாளர்களைக் கண்டு அவர்கள் அஞ்சி ஓடவில்லை; மாறாக, தங்களின் மண்ணையும் மக்களையும் காப்பதற்காகக் கையில் கிடைத்த ஆயுதங்களுடன் தற்காப்புத் தாக்குதலில் ஈடுபட்டனர். இருதரப்புக்கும் இடையே நடந்த இந்தத் துணிச்சலான மோதலில், ஊடுருவ முயன்ற காடையர்கள் மற்றும் இராணுவத்தினர் உட்பட 13 பேர் கொல்லப்பட்டனர். அவர்கள் வந்த ஜீப் ரக வாகனம் ஒன்று துறை நீலாவணை வீர மறவர்களால் ஊர் முகப்பில் எரிக்கப்பட்டது. வடகிழக்குத் தமிழ் மண்ணில், சிங்கள ஆதிக்கச் சக்திகளுக்கு எதிராகத் தமிழர்கள் தங்களின் தற்காப்புக்காகப் படைகொண்டு எதிர்த்து நின்ற முதலாவது தற்காப்புச் சமராக இந்தத் துறைநீலாவணைச் சம்பவம் வரலாற்றில் பொன்னெழுத்துக்களால் பொறிக்கப்பட்டது.

சீர்பாததேவி சந்தி நினைவுச் சின்னம் துறைநீலாவணை வீரத்தமிழர்களால் இந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தற்காப்புத் தாக்குதல் நடத்தப்பட்ட இடம் “சீர்பாததேவி சந்தி” என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த வீரவரலாற்றை எதிர்காலச் சந்ததியினர் மறந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக, முன்னாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பா. அரியநேத்திரன் அவர்களின் முயற்சியால், 2017 ஏப்ரல் 27 அன்று அந்தச் சந்தியில் ஒரு நினைவுச் சிலையும் நினைவுப் பலகையும் நாட்டி வைக்கப்பட்டது. 1956 ஜூன் மாதக் கல்லோயா படுகொலைகள், இலங்கைத் தீவில் தமிழர்கள் அமைதியான முறையில் உரிமைகளைக் கோரினாலும், அவர்கள் மீது வன்முறையே ஏவப்படும் என்பதைப் பறைசாற்றியது. அதேவேளை, துறைநீலாவணைச் சமரானது அநீதிக்கு எதிராகத் தமிழர்கள் ஆயுதம் ஏந்திப் போராடுவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை என்பதற்கான தொடக்கப் புள்ளியாக அமைந்தது. 1956 இல் தொடங்கிய இந்த இன அழிப்பு அரசியல் தான், 2009 முள்ளிவாய்க்கால் பேரவலம் வரை தொடர்ந்து பல்லாயிரக்கணக்கான தமிழர்களின் உயிரிழப்புகளுக்குப் பாதையமைத்துக் கொடுத்தது என்பது மறுக்க முடியாத வரலாற்று உண்மையாகும்.

நன்றி -புகழ்